ငယ္စဥ္က တ႐ုတ္ႏိုင္ငံရဲ႕ အမ်ဳိးသား ဝူ႐ွဴးအသင္းမွာ ပါဝင္ခြင့္ရခဲ့ၿပီး အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုမွာ သြားေရာက္ ျပသခဲ့စဥ္ ထိုစဥ္က သမၼတ ရစ္ခ်က္နစ္ဆင္က သူ႔ရဲ႕ကုိယ္ရံေတာ္အျဖစ္ လုပ္မလားဆိုတဲ့ အေမးကို . . . ‘တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္းကို
ကာကြယ္ရတဲ့အလုပ္မ်ဳိး မလုပ္ခ်င္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ ႀကီးျပင္း လာတဲ့အခါ တ႐ုတ္လူမ်ဳိး သန္းတစ္ေထာင္ကို ကာကြယ္ေပးခ်င္ပါတယ္’လို႔ ေျဖခဲ့တဲ့အတြက္ သူ႔ကို တ႐ုတ္ျပည္သူ ျပည္သားေတြက ေလးစားခဲ့ၾကပါတယ္။ကိုယ္ခံသုိင္းပညာရပ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေျပာရာမွာ . . .‘ကၽြန္ေတာ္ဟာ အသက္ ၁၆ ႏွစ္အရြယ္မွာ ကုိယ္ခံသိုင္းပညာ ႐ုပ္ရွင္ကားေတြ ႐ိုက္ခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ ဒီနယ္ပယ္မွာ ကၽြမ္းက်င္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္လာခဲ့ပါၿပီ။ ေနာက္ထပ္ငါးႏွစ္၊ ဆယ္ႏွစ္အတြင္း ဒီလုိကားမ်ဳိးေတြ ဆက္မ႐ိုက္ခ်င္ေတာ့ဘူး’လို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္က အိႏိၵယ သမုဒၵရာၾကမ္းျပင္ေအာက္မွာ ေျမငလ်င္လႈပ္ခဲ့စဥ္က ဂ်က္လီဟာ ေမာ္လဒိုက္ႏိုင္ငံကို ေရာက္ရွိေနခဲ့ပါတယ္။
ထုိစဥ္က သူနဲ႔အတူ ေလးႏွစ္အရြယ္ သမီးငယ္ ဂ်ိန္းနဲ႔၊ အသက္ တစ္ႏွစ္အရြယ္သမီး ေဂ်ဒါနဲ႔အတူ အထိန္းေတာ္ အမ်ဳိးသမီးတို႔ဟာ ေရကူးကန္ေဘးနားမွာ ရွိေနခဲ့ၾကၿပီး ဆူနာမီဒဏ္ကေန ကံအားေလ်ာ္စြာ လြတ္ေျမာက္လာခဲ့ၾကပါတယ္။ ဂ်က္လီရဲ႕ ေျခေထာက္မွာ ဒဏ္ရာအနည္းငယ္ရသြားတာကလြဲလို႔ ဘာမွ ႀကီးက်ယ္စြာ မထိခုိက္ခဲ့ၾကပါဘူး။ သူ႔ရဲ႕ The One Founding ကို ထူေထာင္ၿပီး တ႐ုတ္ျပည္မွာ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္က ျဖစ္ခဲ့တဲ့ စူခၽြန္ငလ်င္မွာ ကူညီေထာက္ပံ့မႈေတြ ျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။
အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လျခမ္းနီနဲ႔ ၾကက္ေျခနီအသင္းရဲ႕ အထူး သံကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ခံရတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး. . . ‘ကၽြန္ေတာ္ ဒီေန႔ အဲဒီ အဖြဲ႕အစည္းနဲ႔ လုပ္ဖို႔ လက္မွတ္ထုိးလိုက္ပါၿပီ။ လူသားေတြရဲ႕ ေကာင္းက်ဳိးေဆာင္ရြက္ခြင့္ရတဲ့အတြက္ အလြန္ေက်နပ္အားရမိပါတယ္။ ကမာၻႀကီးကို ကူညီႏိုင္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ္အေကာင္းဆံုး ႀကိဳးစားပါ့မယ္’လုိ႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။
No comments:
Post a Comment